เพื่อนฟาร์ม

Farmfriend

"การเกษตรนั้นถือได้ว่าเป็นทั้งรากฐานและชีวิตสำหรับประเทศของเรา เพราะคนไทยเราส่วนใหญ่เป็นผู้มีอาชีพทางเกษตรกรรม. ข้าพเจ้าจึงมีความเห็นเสมอมาว่า วิธีการพัฒนาที่เหมาะสมแก่ประเทศเราอย่างยิ่ง ก็คือจะต้องทำนุบำรุงเกษตรกรรมทุกสาขาให้พัฒนาก้าวหน้า เพื่อยกระดับฐานะความเป็นอยู่ของเกษตรกรทุกระดับให้สูงขึ้น" พระบรมราโชวาท ในพิธีพระราชทานปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ ณ อาคารจักรพันธ์เพ็ญศิริ วันพฤหัสบดี ที่ 23 กรกฎาคม 2541

ปลานิลหมัน นายสัญญา...ตามล่าเงินแสน..


สาเหตุที่ตั้งชื่อเรื่องว่า ปลานิลหมัน นายสัญญา...ตามล่าเงินแสน.. เพราะเจ้าของโครงการเขาบอกว่า ถ้าเลี้ยงปลานิล ให้ได้ตัวละครึ่งกิโล จำนวนสามพันตัว จะได้ หนึ่งพันห้าร้อยกิโลกรัม คิดค่าใช้จ่ายหักลบแล้ว เงินแสนแค่เอื้อม งานนี้ต้องตามไปดูว่า เค๊าจะทำได้รึป่าว

เราจะตามไปดูตั้งแต่ตอนไปเอาพันธ์ุปลากันเลยครับ ......
รูปด้านล่างนี้ คือสถานที่เพาะพันธุ์ปลา เขาทำลูกปลาส่งกระชังที่เลี้ยงปลาให้ CP ครับ พูดไม่ผิดหรอกครับ เป็นสถานที่ทำพันธุ์ปลาให้เจ้าสัวนั่นเอง ฟาร์มเค๊าอยู่ที่ อ.น้ำพองครับ ถ้ามาจากอุดรธานี ทางเข้าจะอยู่ตรงข้ามทางเข้าเขื่อนอุบลรัตน์นะครับ....
ซ้ายมือก่อนถึงสะพานลอย อยู่หลังวัดครับ ถามคนแถวๆนั้นดูก็ได้ครับ

ที่เห็นเสื้อแดงๆในภาพนั้นคือเจ้าของครับ ฟาร์มใหญ่เหมือนกัน แต่ก่อนที่ตรงนี้เคยเป็นที่นาครับ กะรวมๆโยสายน่าจะประมาณ 50 ไร่ได้ครับ ใหญ่มาก มีหลายบ่อด้วย...


ดูๆไปแล้วเจ้าของเค๊าก็เกษตรพอเพียงเหมือนกันครับ ผักสวนครัวเต็มขอบบ่อเลยครับ มีทั้งพริก มะละกอ มะเขือ คะน้า ฯลฯ เลยหล่ะครับ...


ตอนนี้กำลังเอาเหยื่อล่อปลาครับ ใครคิดว่า มีแค่สังข์ทองที่มีคาถาเรียกปลาได้ มาดูที่นี้ครับ พี่เค๊าจะปรบมือเรียกปลาครับ มากันเป็นฝูงครับ ....


ตอนนี้กำลังลงช้อนลูกปลาครับ มีสาวสวยนั่งคอยให้กำลังใจ อยู่ริมขอบบ่อครับ....


หลังจากช้อนลุกปลาเรียบร้อยแล้ว ทางเจ้าของฟาร์มจะนำปลามาที่จุดพักปลาเพื่อคัดไซส์ครับ ...ทำดีมากครับ ไม่ต้องมี อ๊อกซิเจน แค่เปิดน้ำใส่แบบที่เห็นในภาพก็พอครับ ปลาชอบน้ำไหลครับ...


ที่เห็นแขวนอยู่ไม่ใช่อะไรครับ เป็นตะกร้าสำหรับคัดไซส์ปลาครับ....ถ้าตัวไหนไม่ลอด คือตัวนั้นได้ขนาดตามมาตรฐานครับ...เหมือนทหารที่ไม่ได้สัดส่วนแถวบ้านเรียกว่าลอดเข่งครับ แต่ถ้าเป็นปลาเขาเรียกลอดตะกร้าหรือกระชังครับ


อันนี้ซูมสุดๆแล้ว ก็ยังมองไม่ชัดครับ ตัวปลามันเล็ก และก็น้ำไหลด้วยครับ...


และก็มาถึงตอนสำคัญ เจ๊เจ้าของบ่อเค๊าจะทำการคัดเลือกตัวที่สมบูรณ์และได้ขนาดให้ครับ ส่วนพี่ที่นั่งบนท่อเหล็กนั้นเป็นคนแพ๊คครับ ท่อเหล็กนั้นคือถังอ๊อกซิเจนนะครับ พี่เค๊าจะนำถุงพลาสติกซอ้นกันสองชั้น นำไปผสมนำยากันเชื้อโรค และน้ำเศษหนึ่งส่วนสามของถุง แล้วไปให้คนคัดปลาตักลูกปลาใส่ จากนั้นนำมาอัดอ๊อกซิเจน มัดปากถุงเป็นอันเรียบร้อยครับ


เจ๊เจ้าของฟาร์มเทคแคร์ดีมาก มีการชวนกินข้าวกินน้ำก่อนด้วย แถมยังลงมือช้อนปลา คัดปลาเองด้วยครับ ยอมรับจริงๆ


ดูกันใกล้ๆตอนจะคัดไซส์ เค๊าจะยกตาข่ายขึ้นมาพอปริ่มๆน้ำแล้วเลือกตักเลยครับ

ทำงานเป็นทีมครับ คนนึงเตรียมถุง สองคนช้อนปลา อีกคนแพ๊คกิ้งครับ 


ดูลีลาการช้อนลูกปลากันซะหน่อย อันนี้มือโปรครับ สามพันตัวแป๊บเดียว จิ๊บๆ หลักหมื่นตัวก็เคยมาแล้ว

แพ๊คเสร็จก็จะนำมาวางเรียงๆกัน เตรียมขนขึ้นรถครับ...


หลังจากนั้นก็เดินทางไปยังบ่อเลี้ยงที่ขุดเตรียมไว้แล้ว  เป็นน้ำซับ หรือน้ำซึม หรือภาษาบ้านผมเรียกน้ำออกบ่อ แต่ก่อนเคยเป็นบ่อน้ำซ่างครับ เลยมีตาน้ำอยู่ น้ำไหลเวียนตลอด น้ำดีมากครับ ดูๆไปก็คล้ายเลี้ยงในกระชังเหมือนกันนะ



วัชพืชกำจัดออกไม่หมด สงสัยจะเอาไว้เป็นอาหารปลาช่วยลดต้นทุนอีกทาง


หลังจากนำถุงพันธุ์ปลาลอยในน้ำเพื่อปรับอุณหภูมิกันปลาช๊อก  แล้วก็เป็นการปล่อยลูกปลาลงสู่บ่อเลี้ยง เจ้าของบ่อปลาก็ กำลังขมัเขม้นปล่อยลูกปลาไปด้วความหวัง...


ต้องคอยดูกันต่อไป ว่าเกษตรกรไทยคนนี้ จะประสบผลสำเร็จหรือไม่ เดี๋ยวทาง Blogger Farmfriend ก็คงจะได้ติดตามและคอยเก็บภาพมาอัพเดทเรื่อยๆครับ... ช่วยเป็นกำลังใจให้พี่เค๊าด้วยนะครับ..

ปลานิลหมัน นายสัญญา (ต่อ)....

โพสต์แนะนำ

หลุมพอเพียง วิธีการปลูกพืชแบบชาญฉลาด ปลูกแล้วอาจจะรวยไม่รู้ตัว....

มีเทคนิคมากมายที่จะนำมาใช้ในการทำเกาตรให้อยู่รอด อยู่ที่ว่าเราจะค้นพบแล้วนำมันมาใช้ได้หรือไม่ วันนี้ Blogger farmfriend จะขอนำเสนอวิธีกา...